Στο δρόμο για το σχολείο σήμερα το πρωί η μαμά – σε μια σπάνια ένδειξη πατριωτισμού – τραγουδάει το «Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του». Μετά από λίγο κολλάει η μαμά… «Δε θυμάμαι τα υπόλοιπα,» κι ο μικρός συνεχίζει, λέει ότι θυμάται, καταλήγουν να περπατάνε και να το σιγοτραγουδάνε μαζί.

«Αυτό το τραγούδι το τραγουδούσε η Σοφία Βέμπω αγάπη μου, κατά τη διάρκεια του πολέμου. Θυμάσαι που είχατε πάει στο Πολεμικό Μουσείο; Σε μια αίθουσα είχε φωτογραφίες της, να δίνει παραστάσεις τραγουδώντας πατριωτικά τραγούδια»

«Το ξέρω μαμά, τραγουδούσε για να παίρνουν δύναμη οι στρατιώτες, γιατί κρυώνανε,» απαντάει ο σοφός σχεδόν 7χρονος γιόκας.

«Ναι, κι όταν κρυώνεις και πολεμάς και φοβάσαι, χρειάζεσαι παρηγοριά κι ενθάρρυνση. Είχαν πολύ δύναμη οι στρατιώτες που πολέμησαν τότε, το ξέρεις;»

«Εγώ θα ήμουν ο καλύτερος μαμά! Θα έφτιαχνα ένα όπλο που θα ……» και η δημιουργική έξαρση έχει ξεκινήσει. Δεν ανησυχεί η μαμά που η δημιουργικότητα και η επιστημονική του ευφυία, προς το παρόν, εστιάζουν στην δημιουργία καταστροφικών όπλων. Σίγουρα θα μεγαλώσει και θα το ξεπεράσει. Και μακάρι ποτέ να μη χρειαστεί να σκεφτεί καν τα καταστροφικά όπλα.

Καλό 5ήμερο!

Advertisements