Ο προαστιακός Θεσσαλονίκης αποτελεί μια υπηρεσία προαστιακού σιδηροδρόμου που εξυπηρετεί προαστιακά και περιφερειακά κέντρα μεταξύ της Θεσσαλονίκης και άλλων πόλεων της ευρύτερης περιοχής, φτάνοντας τουλάχιστον μέχρι τη Λάρισα και πρόσφατα και τα Παλαιοφάρσαλα.

Δε θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη ευκαιρία για μύηση στη βόλτα με τρένο για τα τέκνα, από μια σύντομη και οικονομική βόλτα με τον προαστιακό μέχρι τον παππού και τη γιαγιά στο κοντινό χωριό.

Ξεκίνημα Κυριακή πρωί, διασχίζοντας μια έρημη εκείνη την ώρα πόλη και σ’ όλο το δρόμο οι γονείς να χαίρονται τον ενθουσιασμό των τέκνων, ενώ ταυτόχρονα να πρέπει ν’ αντλήσουν όλα τα λήμματα της Wikipedia που ‘χουν στο μυαλό τους για να λύσουν τις μυριάδες απορίες.

«Τι είναι αυτό εκεί το σκέτο τρένο;»

«Προς τα που θα πάει το τρένο;»

«Σε ποιο νούμερο θα πάμε για ν’ ανέβουμε στο τρένο;»

«Εκεί στο 2 δίνουν εισιτήρια γι’ αυτό που θέλουμε;»

«Δες μαμά, η οθόνη [του σταθμού] δείχνει Angry Birds, πάμε να το δούμε;»

Για τη συγκεκριμένη ταινία θα πρέπει να περιμένουν μέχρι το καλοκαίρι απ’ όσο έλεγε η διαφήμιση, αλλά το τρένο φεύγει σχεδόν στην ώρα του και το ταξίδι αρχίζει. Μαζί του αρχίζουν να παίρνουν φωτιά και οι φωτογραφικές μηχανές, γιατί τα πιτσιρίκια είναι καθισμένα πανέτοιμα δίπλα στο παράθυρο.

101_0167101_0192101_0193101_0206

Πόσο όμορφα είναι όλα απ’ το τρένο. Τα βλέπεις όλα από ψηλά και βρίσκεσαι κοντά και μαζί μακριά απ’ όλα. Γίνεσαι μέρος μιας μικροκοινωνίας ανθρώπων που ταξιδεύουν, ανεβαίνουν και κατεβαίνουν απ’ τους σταθμούς, πολλές φορές κουβεντιάζουν για το ένα και τ’ άλλο ασήμαντο και σημαντικό, έτσι για να περάσει η ώρα.

Στο τρένο μπορείς να σηκωθείς, να περπατήσεις, να σταθείς στο παράθυρο και να χαζέψεις, να ηρεμήσεις στην άνετη θέση σου και να χαλαρώσεις περιμένοντας να φτάσεις στον προορισμό σου. Αλλά η χαλάρωση είναι γι’ άλλη ώρα, γιατί τα πιτσιρίκια τώρα είναι ενθουσιασμένα και όλα τους κάνουν εντύπωση απ’ το παράθυρο του τρένου. Μέχρι που φτάνει στο σταθμό, όπου περιμένει ο παππούς.

101_0215

Κι ευτυχώς που η συννεφιά υποχωρεί κάποια στιγμή της ημέρας, γιατί που καλύτερα για ποδήλατο από την απλωσιά και τους ήσυχους δρόμους του χωριού;

20160228_155856

Και μετά το φαγητό της γιαγιάς, τις αγκαλιές και τις αγάπες απ’ αυτήν και τον παππού, την ποδηλατάδα, τη χαλάρωση στην ησυχία που λείπει μερικές φορές απ’ όσους μεγαλώσανε σε χωριό και ζουν στην πόλη, το φόρτωμα του σάκου με καλούδια απ’ το χωριό, τον μπαξέ, το κοτέτσι, τα χρυσά χέρια της γιαγιάς, άντε πάλι στο σταθμό, για να πάρει η οικογένεια σιγά σιγά το δρόμο του γυρισμού.

επιστροφή

Αλλά δεν υπάρχει πρόβλημα, γιατί θα ξανάρθει. Άλλωστε, βρέξει, χιονίσει, το τρένο πηγαίνει κάθε μέρα προς τα εκεί…

Advertisements