Τα σχολεία κλείσανε, το ‘χουμε εμπεδώσει πια όλοι. Είδαμε τις γιορτές, πήραμε τις βεβαιώσεις ότι προβιβάστηκαν τα παιδιά, πήγαμε στα τελευταία γενέθλια συμμαθητών, ανταλλάξαμε τηλέφωνα με μαμάδες, μαζέψαμε φωτογραφίες, dvd, video κι άλλο οπτικοακουστικό υλικό από τη σχολική χρονιά από μαμάδες, δασκάλες, νηπιαγωγούς, φωτογράφους, γείτονες, παππούδες, γιαγιάδες, κ.ο.κ.

Κλείσανε λοιπόν. Τέλος. Το Σεπτέμβρη πάλι. Τώρα τι τα κάνουμε τα παιδιά;

Για να είμαστε ειλικρινείς εάν είναι κάποιος ή κάποια γονιός εκπαιδευτικός τότε μικρό το πρόβλημα καθώς συνηθίζεται τα ωράρια να συμπίπτουν με αυτά των σχολείων. Εάν επίσης ένας απ’ τους δυο γονείς είναι σταθερό μέλος του πληθυσμού των ανέργων – όπως η υπογράφουσα – και πάλι δεν υπάρχει πρόβλημα καθώς δεν έχουμε να πάμε και κατεπειγόντως σε καμια δουλειά, θα κάτσουμε σπίτι με τα παιδιά. Τα παιδιά όμως τα ρωτήσαμε;

Κακά τα ψέματα, το καλοκαίρι στην πόλη σημαίνει για τα παιδιά κυρίως σπίτι και τηλεόραση, ειδικά αν οι θερμοκρασίες ανέβουν βιαστικά βιαστικά, όπως φέτος, πάνω από τους 35ο Κελσίου. Την πρώτη, δεύτερη, άντε και τρίτη μέρα των καλοκαιρινών διακοπών τα παιδιά μπορεί ν’ απολαύσουν το πρωινό αραλίκι και τον ολοήμερο μαραθώνιο κινουμένων σχεδίων. Μετά από λίγες μέρες όμως το «έργο», ίσως και στην κυριολεξία, καταντάει βαρετό. Τα παιδιά θα βαρεθούν, θα γκρινιάξουν, θα θέλουν κάτι άλλο εκτός από παιδικά ή ίσως διάβασμα παρέα με τη μαμά.

Κι άντε και είσαι η μαμά – ή ο μπαμπάς για να μη γενικεύουμε – που καταπιάνεται με arts and crafts, όπως λένε και στο χωριό μου, κι έχεις βρει απ’ το YouTube ή άλλες πηγές χίλιες δυο ιδέες για να φτιάξετε χειροτεχνίες με τα παιδιά, κατασκευές, καρτούλες, αεροπλάνα, κουκλόσπιτα κι ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Έχει όμως κι αυτό καμιά διαφορά απ’ όσα κάνουν στο σχολείο; Από την άλλη μπορείς εσύ, ως μαμά και μη επαγγελματίας νηπιαγωγός/ εκπαιδευτικός ν’ ασχολείσαι όλη μέρα με το εκπαιδευτικό και κατασκευαστικό πρόγραμμα των τέκνων;

Πρέπει να βρεις μια καλοκαιρινή ρουτίνα λοιπόν, μια ρουτίνα που ν’ αψηφά τον καύσωνα, τη βαρεμάρα, τις υποχρεώσεις των ενηλίκων που δεν τελειώνουν το καλοκαίρι, τις δυσκολίες της μετακίνησης με μικρά παιδιά στην πόλη, την έλλειψη χώρων πρασίνου κι αναψυχής στην ίδια πόλη, τις τυχόν οικονομικές δυσκολίες. Επίσης να είναι και μια ρουτίνα που θα καταφέρνει να ψυχαγωγεί, ν’ απασχολεί, να διασκεδάζει, να ωφελεί και να ικανοποιεί τα μικρά βλαστάρια αλλά και τους γονείς, ώστε να περάσουν όλοι ένα ευχάριστο καλοκαίρι.

Εάν νομίζατε έως τώρα πως το άρθρο έχει να προτείνει ιδέες … Ε, κάνατε λάθος. Ακόμα διαμορφώνεται και η δική μας καλοκαιρινή ρουτίνα η οποία φέτος ως κυριότερο στόχο έχει ν’ αποδημήσουμε από το καυτό άστυ για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο διάστημα. Το αυτό εύχομαι και δι’ υμάς.

Advertisements