Κάποτε το ερώτημα μπορεί να ήταν πότε αφήνουμε τα παιδιά να πηγαίνουν μόνα τους στο σχολείο ή να έχουν κλειδιά του σπιτιού. Στις μέρες μας το ερώτημα είναι πότε θα πρέπει το παιδί να έχει το δικό του κινητό (ή smartphone πιο συγκεκριμένα), καθώς αυτό του δίνει πρόσβαση όχι μόνο στο σχολείο του, στη γειτονιά ή στο σπίτι, αλλά μέσω του διαδικτύου, το παιδί μπορεί πλέον να έχει πρόσβαση σε όλο τον κόσμο.

Διεθνώς, τα παιδιά έχουν δικό τους κινητό από 10 ετών κατά μέσο όρο, ενώ πριν λίγα χρόνια, το 2012, ο μέσος όρος ηλικίας ήταν τα 12 έτη. Βεβαίως, σε περιπτώσεις που τα παιδιά έχουν γονείς που ασχολούνται ενεργά με τα διεθνή κοινωνικά μέσα, η ηλικία αυτή αυξάνεται και μπορεί να γίνει και 16, όπως για παράδειγμα στην οικογένεια του James P. Steyer, διευθυντή του μη κυβερνητικού οργανισμού Common Sense Media που ασχολείται με τον έλεγχο περιεχομένου και προϊόντων που απευθύνονται σε οικογένειες. Ο Steyer θεωρεί πως πριν τα παιδιά αποκτήσουν πρόσβαση σε smartphone πρέπει να αποκτήσουν αυτοσυγκράτηση, αλλά και να εκτιμήσουν την άμεση, διαπροσωπική επαφή. Επίσης διευκρινίζει πως δεν υπάρχει μαγικός αριθμός για να κατακτήσουν τα παιδιά τις παραπάνω δεξιότητες, καθώς το κάθε παιδί ωριμάζει με το δικό του ρυθμό.

Πως όμως μπορείς να ορίσεις πιο συγκεκριμένα κριτήρια ώστε, σαν γονιός, να μπορείς ν’ αποφασίσεις πότε το παιδί σου είναι έτοιμο για πρόσβαση στον παγκόσμιο ιστό; Σε γενικές γραμμές το συμπέρασμα των σχετικών ερευνών δεν θ’ αρέσει στους κατασκευαστές τηλεφώνων, καθώς όσο αργότερα, τόσο το καλύτερο. Οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν πως τα 12 – 14 έτη είναι η κατάλληλη ηλικία, αλλά οι ίδιοι λένε πως όσο περισσότερο περιμένουμε τόσο το καλύτερο, καθώς η ενασχόληση με το smartphone είναι εθιστική κι αποσπά χρόνο και προσοχή από το διάβασμα κι από άλλες δραστηριότητες που τυχόν έχουν τα παιδιά, ενώ ταυτόχρονα τους εκθέτει σε κάθε είδους παρενόχληση που μπορεί να γίνει διαδικτυακά.

 

Στοιχεία

Έρευνες που έγιναν στην Αμερική τονίζουν τον κίνδυνο έκθεσης των παιδιών σε πορνογραφικό υλικό, αλλά και στην ανταλλαγή μηνυμάτων σεξουαλικού περιεχομένου από τα 8 ακόμα χρόνια, με τη χρήση smartphone. Ο φορέας που αναφέραμε παραπάνω, η Common Sense Media, διεξήγαγε έρευνα σε 1.240 γονείς και τα παιδιά τους και τα ευρήματα υποδεικνύουν πως το 50% των παιδιών είναι εθισμένα στο smartphone τους. Ένα ποσοστό 36% των γονιών που συμμετείχαν δήλωσαν πως μάλωναν συνεχώς με τα παιδιά τους για τη χρήση του κινητού τους τηλεφώνου.

Πρέπει επιπλέον να σκεφτούμε και τη βιολογία, καθώς το μέρος του εγκεφάλου που ελέγχει την παρόρμηση – ο πασίγνωστος πρωμετωπιαίος φλοιός – δεν αναπτύσσεται πλήρως πριν τα 20 – 25 έτη της ηλικίας. Συμπερασματικά, δεν θα πρέπει να εκπλήσσονται οι γονείς εάν τα παιδιά τους δεν μπορούν να ελέγξουν την παρόρμησή τους και ασχολούνται υπερβολικές ώρες με το κινητό.

 

Υπέρ και κατά

Δεν είναι φυσικά όλα αρνητικά. Με τη χρήση των smartphone τα παιδιά μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εκπαιδευτικές εφαρμογές αλλά κι εφαρμογές επικοινωνίας, ώστε να μιλάνε γρήγορα και δωρεάν με τους συμμαθητές και φίλους τους κι επίσης ν’ αναζητούν πλήθος πληροφοριών στο διαδίκτυο.

Είναι όμως και πολύ κοντά σε παιχνίδια που αποσπούν την προσοχή από το σχολείο, σε πορνογραφικό υλικό, αλλά και σε social media, μέσω των οποίων μπορεί κάποιος να τα παρενοχλήσει αλλά και να τα παρασύρει σε συμπεριφορές που δεν τους είναι αλλιώς οικείες.

Στο τέλος, τα κατά είναι μάλλον πιο πολλά από τα υπέρ, ειδικά καθώς μπορούν να έχουν πρόσβαση στα υπέρ και μέσω του, οικογενειακού, υπολογιστή στο σπίτι, όπου οι γονείς θα μπορούν να έχουν έναν καλύτερο έλεγχο.

 

Διδάσκοντας υπευθυνότητα

Βασικό στην απόφαση να προμηθεύσουμε το τέκνο με το δικό του κινητό είναι να μπορούμε να διακρίνουμε πως είναι αρκετά υπεύθυνο γι’ αυτό. Επίσης μπορούμε να ξεκινήσουμε δίνοντας στο παιδί παλιότερης τεχνολογίας τηλέφωνα, με τα οποία θα μπορεί αρχικά να στέλνει μόνο μηνύματα και να μιλάει με τους φίλους του. Εάν κρίνουμε πως είναι υπεύθυνο στην χρήση τέτοιου τηλεφώνου για ένα διάστημα, τότε μπορούμε να του δώσουμε κάποιο κινητό με περισσότερες τεχνολογικές δυνατότητες.

Ακόμα και τότε όμως, καλό είναι να θέσουμε συγκεκριμένα όρια στη χρήση του smartphone. Οι γονείς μπορούν να πάρουν ιδέες για το ποια όρια θα θέσουν από διάφορους οδηγούς που υπάρχουν διαδικτυακά. Σχετικά παραδείγματα περιλαμβάνουν υποσχέσεις για μη λήψη φωτογραφιών που εκθέτουν υπερβολικά τα παιδιά, καθώς και υπόσχεση να μην προσπαθήσουν ποτέ να γνωρίσουν από κοντά κάποιον άγνωστο στον οποίο μίλησαν διαδικτυακά. Πρέπει να πιέσει κάθε γονιός το παιδί να δεχτεί τους όρους, καθώς και τις συνέπειες παραβίασης αυτών των όρων, προτού του επιτρέψει να έχει το δικό του smartphone.

 

Σε γενικές γραμμές καλό είναι ο κάθε γονιός να είναι όσο αυστηρός κρίνει ότι πρέπει να είναι, ώστε το παιδί να είναι έτοιμο για την μεγάλη εμπειράι της έκθεσής του στον άγνωστο κόσμο του διαδικτύου.

 

Πηγή: NYtimes

Advertisements