Ο εκφοβισμός των παιδιών στο σχολείο δεν είναι κάτι καινούριο. Πολλοί από εμάς, αν και γονείς πια, το θυμόμαστε από τα δικά μας σχολικά χρόνια, είτε ως σωματική βία, είτε ως απομόνωση, πείραγμα, προσβολή και γελοιοποίηση, κατά πρόσωπο ή μέσω τρίτων. Στην σημερινή εποχή το παλιότερο «κουτσομπολιό» γίνεται ακόμα πιο έντονο, καθώς πολλές φορές ο εκφοβισμός παίρνει τη μορφή γελοιοποίησης κάποιου μέσω των social media. Όπως είναι φυσικό, μια τέτοια εμπειρία μπορεί να έχει σωματικές και ψυχολογικές επιδράσεις σ’ ένα παιδί.

Όπως είναι λογικό, όταν ένα παιδί έρχεται αντιμέτωπο με μια τέτοια εμπειρία, μαζί του υποφέρουν και οι γονείς. Ενώ σαν γονείς μπορεί να καταλάβουμε πως το παιδί μας είναι θύμα σχολικού εκφοβισμού, δεν είναι δυνατόν να είμαστε μαζί του στην τάξη ή στους διαδρόμους του σχολείου. Εκτός απ’ αυτή τη δυσκολία, πολλές φορές είναι πιθανό να μη καταλάβουμε καν πως υπάρχει πρόβλημα, καθώς τα παιδιά μπορεί να είναι απρόθυμα να μιλήσουν γι’ αυτό. Τα παιδιά μπορεί να μη θέλουν να φανούν αδύναμα στους γονείς τους, ενώ μπορεί να γνωρίζουν πως η εμπλοκή των γονιών ίσως κάνει την κατάσταση χειρότερη. Ένας ακόμα λόγος που ως γονείς ίσως δεν αντιληφθούμε την κατάσταση, εάν ο εκφοβισμός είναι διαδικτυακός, είναι να μην έχουμε επαφή με το παιδί μας μέσω των social media, είτε γιατί δεν έχουμε σχέση με το αντικείμενο, είτε γιατί δεν γνωρίζουμε πολλά για την τεχνολογία.

Παρόλες τις δυσκολίες όμως, σαν γονείς, σίγουρα θέλουμε να κάνουμε κάτι ώστε να βοηθήσουμε το παιδί μας ν’ αντιμετωπίσει ή και ν’ αποφύγει καταστάσεις σχολικού εκφοβισμού. Ορίστε μερικές συμβουλές για το τι μπορούμε να κάνουμε.

Πρόληψη

Η πρόληψη σώζει και στην περίπτωση του εκφοβισμού, καθώς οι γονείς μπορούμε να λάβουμε τα μέτρα μας ώστε να εμποδίσουμε την εκδήλωση τέτοιων φαινομένων. Ειδικά για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ένας τρόπος να προστατέψουμε τα παιδιά μας είναι να βάλουμε εξαρχής όρια στη χρήση τους. Αυτά μπορεί να είναι κανόνες της οικογένειας για τη χρήση γενικά του διαδικτύου, αλλά και συνεχή ενημέρωση των παιδιών για το τι συμβαίνει και τι μπορεί να συμβεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η ενημέρωση αυτή καλό είναι να εξελιχθεί σε μια συζήτηση, όπου ως γονείς θα είμαστε πάντα δεκτικοί σε απορίες των παιδιών σχετικά με το διαδίκτυο. Εκτός από την κλασσική ερώτηση «πως τα πέρασες στο σχολείο», πρέπει να συνηθίσουμε πλέον να ρωτάμε τι γίνεται και τι κάνουν τα παιδιά μας ή οι φίλοι τους στο Facebook, το Instagram, κ.ο.κ. Να φροντίσουμε να γνωρίζουμε ΠΟΙΑ μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι δημοφιλή στα παιδιά της ηλικίας τους.

Ένας ακόμα τρόπος πρόληψης κατά της θυματοποίησης των παιδιών μας είναι να τους δίνουμε πάντα τα σωστά πρότυπα συμπεριφοράς και κοινωνικών σχέσεων, ώστε να κατανοούν τι είναι αποδεκτό στις σχέσεις τους με τους άλλους και ποια είδη συμπεριφοράς δεν πρέπει να δέχονται από τους συνομήλικούς τους.

Συζήτηση

Ας ενθαρρύνουμε τα παιδιά να μας μιλάνε και, κυρίως, ας τα ακούμε όταν το κάνουν, δίνοντάς τους τον απαραίτητο χρόνο και προσοχή. Τα παιδιά μας χρειάζονται καθοδήγηση όταν δημιουργούν, στο δικό τους πλέον κοινωνικό περιβάλλον, τις πρώτες εντυπώσεις σχετικά με τους ανθρώπους και τις διαπροσωπικές σχέσεις. Οι καταλληλότεροι για να τους δώσουν αυτή την καθοδήγηση είμαστε εμείς οι γονείς.

Με τον τρόπο μας, με το να μοιραζόμαστε δικές μας εμπειρίες, περίεργες ή ντροπιαστικές, τα παιδιά μας θα καταλάβουν ότι δεν είναι τα μόνα που έχουν ανησυχίες ή φόβους σχετικά με το να κάνουν νέους φίλους ή να «επιβιώσουν» στο νέο, απαιτητικό σχολικό τους περίγυρο. Από τα πρώτα σχολικά χρόνια έως και την εφηβεία μπορούμε μ’ αυτό τον τρόπο να τους δίνουμε τα σωστά πρότυπα για τις σχέσεις τους με τους άλλους και τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Θετική εικόνα

Κάτι που μπορούμε εύκολα να κάνουμε είναι να είμαστε πάντα υποστηρικτές μιας θετικής εικόνας που πρέπει να ‘χει το παιδί μας για τον εαυτό του. Πολλές φορές τα «θύματα» παντός είδους κακοποίησης θεωρούν ότι μπορεί και να το «αξίζουν», γι’ αυτό και δεν αντιδρούν. Εάν τα παιδιά μας ενισχύονται στην αυτοπεποίθεσή τους από εμάς, εάν έχουν πολλές και διάφορες δραστηριότητες, εκτός απ’ το σχολείο, ώστε να κάνουν φίλους και να ‘χουν ποικίλα ενδιαφέροντα, τότε δεν θ’ ανέχονται εύκολα και εκδηλώσεις εκφοβισμού στο σχολείο.

Ικανότητα επίλυσης προβλημάτων

Από μικρά ακόμα μπορούμε να μάθουμε στα παιδιά μας να παραμένουν ήρεμα όταν αντιμετωπίζουν ένα πρόβλημα, να αναλύσουν το πρόβλημα και να σκεφτούν πιθανές λύσεις. Αυτό μπορούμε να το κάνουμε μαζί τους, σε περίπτωση που προκύψει κάποιο πρόβλημα στο παιδί, να του ζητήσουμε να ηρεμήσει, να σκεφτεί και ν’ αποφασίσει τι θέλει να κάνει για να το αντιμετωπίσει και πως μπορεί να το πετύχει. Μέσα από συζήτηση, το παιδί μας μπορεί να εξασκηθεί και να καταφέρει να βρίσκει μόνο του λύσεις για το κάθε ζήτημα που του προκύπτει, να σχεδιάζει στρατηγικές, να τις αξιολογεί και να λαμβάνει αποφάσεις.

Ευγνωμοσύνη

Μπορεί τα παιδιά μας να πέσουν θύμα εκφοβισμού στο σχολείο κι αυτό σίγουρα θα τους χαλάσει τη διάθεση και την ψυχολογία. Έρευνες όμως έχουν δείξει πως αν κάποιος εστιάσει στο τι πηγαίνει καλά στη ζωή του και δείξει ευγνωμοσύνη γι’ αυτό, μπορεί να του βελτιώσει τη διάθεση και τις διαπροσωπικές του σχέσεις. Μπορούμε λοιπόν να ωθήσουμε τα παιδιά μας προς αυτή την κατεύθυνση, βοηθώντας τα να κατανοήσουν τα θετικά στη ζωή τους και να νιώσουν ευγνωμοσύνη γι’ αυτά κι όχι να εστιάσουν στα αρνητικά.

Συμβουλευτική

Ότι κι αν κάνουμε όμως και παρά τις καλύτερες προθέσεις, κάποια παιδιά είναι πιο ευαίσθητα κι επιρρεπή στο άγχος και τον πανικό και δεν μπορούν να χειριστούν περιπτώσεις εκφοβισμού στο σχολείο. Τότε καλό είναι να ζητήσουμε επαγγελματική βοήθεια, από έναν εξειδικευμένο σύμβουλο. Πολλές φορές τα παιδιά μας ίσως διστάζουν ή φοβούνται να μιλήσουν σ’ εμάς, ενώ τους είναι πιο εύκολο να μιλήσουν σε κάποιο καταρτισμένο για την περίπτωση άτομο.

Πηγή: Mind/Shift

Advertisements