Ήρθε η εποχή του χρόνου που όλοι – ή ακριβότερα όλες – οι γνωστές και φίλες με ρωτάνε αν ή πότε θα στολίσω. Δεν γίνεται με κάποια συγκεκριμένη αφορμή, μπορεί πάνω στην κουβέντα, ενώ αναρωτιέσαι γιατί στο καλό δε χειμώνιασε ακόμα ή πότε θ’ αρχίσει να καίει πετρέλαιο, αέριο κι ευρώ η θέρμανση. Κι εκεί που μιλάς για καθημερινά, συνηθισμένα για φθινόπωρο θέματα, πετάγεται και η ερώτηση «Στόλισες ακόμα;» ή, εναλλακτικά «Πότε θα στολίσεις;».

Τις περισσότερες φορές θέλω να γυρίσω με βλέμμα δισπιστίας, τρόμου και καταφρόνησης στο πρόσωπο και να τους πω «Μα είναι ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ ακόμα». Επίσης, ν’ αναρωτηθώ γιατί η ερώτηση απευθύνεται πάντα σ’ εμένα, που απ’ ότι φαίνεται ως μάνα έχω, με κάποιο μαγικό τρόπο, οριστεί η υπεύθυνη για τους στολισμούς και τις τυμπανοκρουσίες της οικογένειας.

Δεν μπορώ όμως να κάνω τίποτε απ’ όλα τα παραπάνω. γιατί όσο περνάνε τα χρόνια, κι όσο παραμένει η κρίση και η ακινησία στην αγορά, τα μαγαζιά τριγύρω, οι ιστοσελίδες στο κινητό και γενικώς οι fashionables στολίζουν τουλάχιστον από μέσα Νοεμβρίου. Κι επειδή δεν έχουμε και Thanksgiving ή οποιαδήποτε άλλη μεγάλη φθινοπωρινή γιορτή εδώ στην Ελλάδα, ο καταναγκασμός και η πίεση να μπούμε στην εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων/ Πρωτοχρονιάς αυξάνεται.

Εγώ όμως δε μεγάλωσα έτσι. Πρώτα απ’ όλα δεν μεγάλωσα σ’ ένα σπίτι όπου ήταν τόσο σημαντικός ο στολισμός. Όχι πως δεν υπήρχε, αλλά γινόταν λίγο πριν τις σχολικές διακοπές των Χριστουγέννων, εκεί δηλαδή στα μέσα Δεκεμβρίου. Γι’ αυτό και θεωρώ αφύσικο να στολίσω Νοέμβρη μήνα. Κατανοώντας το γεγονός πως πολλοί συνομήλικοί μου μάθανε από τους δικούς τους γονείς να στολίζουν τέλη Νοεμβρίου, δεν παύει όμως να μου φαίνεται τελείως ξένο.

Γιατί να μην απολαύσουμε λίγο ακόμα το φθινόπωρο, ειδικά φέτος που είναι τόσο γλυκό και μεγάλο; Μας έφερε τη δροσιά χωρίς να μας παγώσει κι έκανε την μετάβαση στο χειμώνα σιγά σιγά, χωρίς πολλές κακοκαιρίες και απότομα σκαμπανεβάσματα. Γιατί να μην θαυμάσουμε την αλλαγή των χρωμάτων της φύσης; Αυτό το υπέροχο χάλκινο, καφέ, κόκκινο που γίνεται η φύση και τα φύλλα των δέντρων το φθινόπωρο; Γιατί να βιαστούμε; Γιατί να πρέπει να κατεβάσω τις κούτες απ’ το πατάρι, να καθαρίσω, να «στολίσω», να ξανακαθαρίσω;

Λέω να περιμένω λίγες μέρες ακόμα.

Advertisements