Έχουν γίνει πολλές έρευνες γύρω από την επιρροή που έχουμε, ως γονείς, στα παιδιά μας και κατά πόσο η στάση που έχουμε εμείς απέναντι στην αποτυχία καθορίζει και την αντίστοιχη των παιδιών μας. Ακόλουθο αυτής της επιρροής είναι και το πως οι γονείς μπορούμε να δώσουμε κίνητρο στα παιδιά μας, ώστε να συμμετέχουν και να επιτυγχάνουν στις σχολικές τους δραστηριότητες. Αφού λοιπόν οι σχετικές έρευνες υποστηρίζουν πως εάν τα παιδιά θεωρούν πως η ικανότητα και δεξιότητα είναι κάτι εύπλαστο και μπορεί να «δουλευτεί» με τον καιρό, τότε είναι και πιο δημιουργικά στην αντιμετώπιση των δυσκολιών που θα προκύψουν, πρέπει εμείς οι γονείς να μεταδώσουμε αυτό ακριβώς το μήνυμα.

Ένας τρόπος να το κάνουμε είναι με την αντίδρασή μας σε περιπτώσεις αποτυχιών ή υποτροπών των παιδιών στο σχολείο. Για παράδειγμα έαν το παιδί μας δείξει ένα χαμηλό βαθμό σε διαγώνισμα μαθηματικών ακόμα και το «Δεν πειράζει, σκίζεις στην έκθεση» είναι μια φράση που μπορεί ν’ αποτρέψει το παιδί από το να προσπαθήσει περισσότερο για να κατακτήσει τα μαθηματικά. Οι σχετικές μελέτες μας δείχνουν πως η αντίδραση των γονιών απέναντι σε μια «αποτυχία» επηρεάζει την αντίληψη που έχουν τα παιδιά για την εξυπνάδα τους.

Δηλαδή, όταν οι γονείς θεωρούν την αποτυχία ότι χειρότερο, τότε αντίστοιχα τα παιδιά τους θα μεγαλώσουν με την αντίληψη πως η ευφυία είναι κάτι που προϋπάρχει και δεν μπορούν να τη βελτιώσουν ή να δουλέψουν πάνω σ’ αυτή. Επίσης, τυχόν εμμονή των γονιών στην ακαδημαϊκή επιτυχία και τους βαθμούς οδηγεί τα παιδιά στο να θεωρούν πως οι βαθμοί είναι πιο σημαντικοί από τη μάθηση και την προσπάθεια για βελτίωση του εαυτού. Αυτό που μπορούμε να συμπεράνουμε από τα παραπάνω είναι πως, σε περίπτωση αποτυχίας, δεν ωφελεί να εστιάσουμε στο αν το παιδί μας είναι ικανό ή όχι, αλλά να το ρωτήσουμε τι έμαθε από την αποτυχία και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε. Μπορούμε δηλαδή να το ρωτήσουμε «Τι μπορείς να κάνεις από ‘δω και πέρα;», ώστε η αποτυχία να θεωρηθεί κίνητρο για νέα αρχή, όχι μια κατάληξη.

Πρέπει σαφώς οι γονείς να προσέχουμε πάρα πολύ τι αντιλήψεις θα «περάσουμε» στα μυαλά των παιδιών μας. Όσο κι αν σε κάθε χώρα, κουλτούρα, φυλή, κλπ μπορεί να ποικίλει η σημασία που έχει η σχολική επιτυχία και οι βαθμοί, αυτό που ισχύει σε όλους είναι πως οι πεποιθήσεις που διαμορφώνονται σε μικρή ηλικία, αυτές όπου η μεγαλύτερη επιρροή είναι η γονική, συνήθως μας ακολουθούν σε όλη μας τη ζωή.

Advertisements